Hnébeygja m/lóš
Upphafstaša: Standandi m/lóš ķ hvorri hendi, beygja sig svo nišur ķ hnjįnum eins og veriš sé aš setjast
į stól, rassinn vel śt og horfa upp, ekki nišur. Hęgt er aš halda į lóšum bęši upp aš öxlum eša leyfa žeim aš
sķga nišur. Til žess aš nį tökum į žessu er gott aš hafa stól eša bekk fyrir aftan sig og setjast og standa upp.
Hvaš žarf aš hafa ķ huga?
Žvķ mišur :( - eša ertu kannski įskrifandi?
Mįliš er nefnilega aš žessi sķša er opin fyrir žig ef žś ert įskrifandi og žś skrįir žig bara inn til aš opna hana. Ef žś hins vegar ert ekki įskrifandi žį hvetjum viš žig til žess meš žvķ aš smella į „Nżskrį“ sem er hér efst til hęgri og fylla śt formin.
