Hnébeygja m/lóš
Upphafstaša: Beygiš ykkur ķ hnjįnum eins og veriš sé aš setjast į stól, rassinn vel śt og horfa upp, ekki nišur. Til žess aš nį tökum į žessu er gott aš hafa stól eša bekk fyrir aftan sig og setjast og standa upp.Hvaš žarf aš hafa ķ huga?
- Hafiš bakiš beint.
- Spenniš kvišinn.
- Hné mega ekki fara fram fyrir tęr. Beygja sig meira ķ mjöšmum og rass vel śt.
- Beygja sig ķ mjöšmum og hnjįm, Hafiš bakiš beint, horfiš upp allan tķmann og lįtiš fętursjį um verkiš, ekki bakiš.
Žvķ mišur :( - eša ertu kannski įskrifandi?
Mįliš er nefnilega aš žessi sķša er opin fyrir žig ef žś ert įskrifandi og žś skrįir žig bara inn til aš opna hana. Ef žś hins vegar ert ekki įskrifandi žį hvetjum viš žig til žess meš žvķ aš smella į „Nżskrį“ sem er hér efst til hęgri og fylla śt formin.
